Pracodawcy często posługują się w wypowiedzeniach umów o pracę ogólną formułą „likwidacja stanowiska pracy” albo „redukcja zatrudnienia”. Choć pojęcia te bywają używane zamiennie, z perspektywy prawa pracy nie są to sytuacje tożsame – a różnica ma istotne znaczenie dla treści wypowiedzenia.
Redukcja etatów to nie likwidacja stanowiska pracy
O likwidacji stanowiska mówimy wtedy, gdy dane stanowisko rzeczywiście znika ze struktury organizacyjnej pracodawcy. Nie ma już etatu o określonej nazwie i zakresie obowiązków, a zadania rozdzielono pomiędzy innych pracowników albo zaprzestano ich wykonywania.
Inaczej wygląda sytuacja redukcji zatrudnienia. Z redukcją mamy do czynienia wtedy, gdy pracodawca ogranicza liczbę etatów na tym samym stanowisku. Przykładowo – z pięciu specjalistów pozostaje trzech. Stanowisko nadal funkcjonuje, ale pracodawca musi wybrać, z którym konkretnie pracownikiem rozwiązać umowę o pracę.
Przykład likwidacji stanowiska pracy
Spółka zatrudnia koordynatora ds. marketingu stacjonarnego, którego głównym zadaniem jest organizacja targów branżowych, eventów promocyjnych oraz współpraca z drukarniami przy materiałach reklamowych. W związku z decyzją zarządu o całkowitym przejściu na marketing internetowy i sprzedaż online, firma rezygnuje z udziału w wydarzeniach stacjonarnych. Wszystkie działania promocyjne koordynuje zewnętrzna agencja marketingowa i odbywają się wyłącznie w kanałach cyfrowych.
Dotychczasowe zadania koordynatora przestają być realizowane w strukturze spółki, a stanowisko zostaje wykreślone z regulaminu organizacyjnego. W tej sytuacji dochodzi do rzeczywistej likwidacji stanowiska pracy.
Przykład redukcji zatrudnienia
W dziale księgowości zatrudnionych jest pięciu księgowych. W związku ze spadkiem liczby obsługiwanych podmiotów pracodawca postanawia zmniejszyć zespół do trzech osób. Stanowisko „księgowy” nadal istnieje, zakres obowiązków pozostaje zasadniczo taki sam – zmniejsza się jedynie liczba etatów.
W takim przypadku nie dochodzi do likwidacji stanowiska, lecz do redukcji etatów.
Różnica jest zasadnicza. W pierwszym przypadku stanowisko przestaje istnieć – w drugim pracodawca musi dokonać wyboru, którego z pracowników zatrudnionych na identycznym stanowisku zwolnić.
To właśnie w sytuacji redukcji zatrudnienia pojawia się problem kryteriów doboru do zwolnienia. Ale o tym w kolejnym poście.
